Oranje onder 15 (v) geeft tegen Duitsland glans aan afscheid coach Van Kortenhof

Een erehaag voor Maria van Kortenhof die ruim 30 jaar aan de basis stond van de ontwikkeling van het meiden- en vrouwenvoetbal. - Foto: KNVB Media

"Een hele mooie wedstrijd om af te sluiten." Zo vatte KNVB-coach Maria van Kortenhof de interland van Oranje onder 15 (v) tegen Duitsland samen. Met een 2-2 gelijkspel beëindigden de Oranjetalenten niet alleen hun opmerkelijk succesvolle debuutjaar in het oranjeshirt, maar ook de langjarige trainerscarrière van hun coach. Van Kortenhof (66) gaat in het najaar met pensioen, na ruim 30 jaar met de nationale meidenteams te hebben gewerkt.

Het laatste interlandjaar van Van Kortenhof werd er een om niet te vergeten. Onder 15 maakte deze maand tweemaal korte metten met Noorwegen (4-0 en 3-0) en poetste vorige week de Verenigde Staten van de mat: 4-1. Een historische zege, want het was in deze leeftijdscategorie de eerste overwinning ooit op grootmacht Team USA. 

Gelijkwaardige strijd

Met Duitsland als laatste opponent kon het wel eens op een bijzonder succesvol interlandjaar uitdraaien voor de jongste nationale team. Maar ook de Duitsers konden terugkijken op een indrukwekkende reeks met zeges op onder meer Engeland, Verenigde Staten en Portugal.

Dat het in Oldenzaal op een 2-2 gelijkspel uitdraaide; daar had iedereen na afloop vrede mee. Beide ploegen maakten er een gelijkwaardige strijd van. Met niet altijd even flitsend voetbal, maar op inzet, motivatie en strijdlust viel bijzonder weinig aan te merken. Bij vlagen liet Nederland ook zien dat het zowel technisch als tactisch meer in zijn mars had dan Duitsland en kreeg het ook de betere kansen. Met meer scherpte voor de goal was de overwinning en een perfecte seizoensscore een feit geweest.

Wilskracht was kenmerkend

Van Kortenhof tilde daar niet al te zwaar aan. "Nee hoor, 2-2 is een mooie uitslag. De intensiteit was heel hoog. We hebben er alles aan gedaan om te winnen en ook in de omschakeling naar de verdediging gingen we volle bak. De wilskracht die het team vandaag toonde was kenmerkend voor deze wedstrijd."

Automatisch gingen de gedachten terug naar de begintijd van Van Kortenhof bij Onder 15. Het team startte in 2003 met interlandvoetbal, in 2006 was zij hoofdcoach. Vaak was Duitsland de tegenstander. "In die tijd verloren we meestal met grote cijfers en werden we teruggedrongen op eigen helft. Tegenwoordig zijn we fysiek en technisch verder dan Duitsland. Het meiden- en vrouwenvoetbal in Nederland heeft zich zo gigantisch ontwikkeld. Het wordt als volwaardig benaderd. Alles is professioneler, de poel van talenten is groter en de meiden kunnen zich ontwikkelen als ze de juiste route volgen. Dertig jaar geleden trainden ze twee keer in de week en moest je alle amateurverenigingen langs om bijna te smeken of ze een keertje extra konden trainen. Nu voetballen ze zes keer in de week en moet je ze bijkans afremmen. De wereld om de meiden heen is zo veranderd. Dat heeft het niveau omhoog doen schieten."    

Grote kansen

In Oldenzaal leverde de huidige lichting Onder 15 (geboortejaar 2011) daar het bewijs van. De eerste mogelijkheden van de wedstrijd waren voor Duitsland, maar toen Oranje de hoge druk beter voor elkaar kreeg kwamen de grote kansen. Voor Daniya Ennahachi die in de 20e minuut een teen tekort kwam bij een scherpe voorzet. Voor aanvoerster Floor van der Hoek en Guusje Nieuwenhuis die twee minuten later de 1-0 op hun schoen hadden. 

Juist toen de druk er vol op stond en de openingstreffer in de lucht hing, viel in de 23e minuut het eerste doelpunt aan de andere zijde. De Duitse rechtsback Sophie Weyer passeerde twee speelsters en kreeg vrije doorgang richting de goal van keeper Aafje van Broekhoven. Met een prachtig diagonaal schot vond ze de verre kruising: 0-1. 

Binnen vijf minuten draaide Onder 15 de zaken in Nederlands voordeel om. Bij de gelijkmaker onderschepte Lizzy Stinissen de bal en leverde hem af bij spits Zuri Laurense. Die werkte de bal, direct na de stuit, tegen de touwen: 1-1. Bij de 2-1 stond Stinissen opnieuw met goed storend werk aan de basis. De bal belandde bij Laurense die met een fijnbesnaarde steekpass Guusje Nieuwenhuis voor de goal zette. Na een mooie aanname tikte ze de bal door de benen van de Duitse keeper Julienne Loyal: 2-1.

Grote kansen in slotfase

De tweede helft was amper 21 seconden onderweg toen Nederland zelf in de opbouw in de fout ging. Amélie Doganer profiteerde en zette de 2-2 op het bord. De Oranjetalenten leken even van slag, maar pikten de draad halverwege de tweede helft weer op. De energie spatte er vanaf af. Tot de laatste seconde werd jacht gemaakt op de overwinning. De kansen kwamen er ook. Voor invallers Isa Gussinklo, Lyona Sion, Liv van Winkelhoff en Charlotte-Sophie van der Weide. De laatste kreeg in de extra tijd misschien wel de allergrootste kans, maar schoot in vrije positie net naast. Daardoor bleef het bij 2-2 op het zomerse Sportpark Vondersweijde.  

Na afloop ging alle aandacht uit naar de afscheid nemende coach. Ze kreeg een handgeschreven kaart van de speelsters, een oranjeshirt met alle handtekeningen, ook een shirt van de Duitsers en een welgemeende erehaag van speelsters en stafleden.

Ontwikkelcoach

Voor veel internationals was Van Kortenhof de eerste coach waarmee ze te maken kregen bij de start van hun interlandcarrière. Een vriendelijke, geduldige coach met een groot hart voor het meiden- en vrouwenvoetbal. Honderden talenten zag ze de afgelopen 30 jaar voorbij komen. Allemaal dromend van een gouden toekomst als voetbalster. Van Spitse tot Miedema, van Roord tot Brugts.

Zij schopten het tot Oranje. Anderen bereikten later nooit tot het topniveau. Door blessures, andere prioriteiten of gewoon niet goed genoeg. Zoals dat gaat bij talentontwikkeling. "Ik heb genoten van elke interland", sprak Van Kortenhof. "Ik ben echt een ontwikkelcoach die het proces het allerbelangrijkste vind. Alle speelsters die nu in Oranje spelen, hebben allemaal onder mijn leiding bij de jeugdteams gevoetbald. Dat vind ik mooi."

Later in Oranje

Over haar eigen rol daarin blijft Van Kortenhof bescheiden. "Ik heb mijn steentje bijgedragen, maar spelers doen het altijd zelf. Als staf creëren we de voorwaarden waardoor de meiden zich kunnen ontwikkelen." Voor haar Oranjetalenten van dit geweldige seizoen 2025/'26 had ze nog een laatste boodschap. "Ik hoop dat ik over een jaar of vijf een aantal meiden van dit Onder 15 zie opstaan. En als dat zo is, koop ik een kaartje voor hun debuutinterland."  

Statistieken Hier vind je de opstellingen en statistieken van de interland Nederland - Duitsland (2-2).