De explosies van Henk Wery

Foto: bunnikside.nl

We gaan vandaag terug naar 1 december 1971. Naar een speler die altijd moeite had zijn temperament onder controle te houden. Dat wil zeggen, buiten het veld. Henk Wery, die in de basis stond van de vriendschappelijke interland tegen Schotland, kreeg in twaalf interlands opmerkelijk genoeg geen enkele kaart.

Dat terwijl hij naar eigen zeggen altijd een man was van driftbuien. ,,Ik ben een enorme binnenvetter. Ik vreet het op, eens in de twee, drie maanden explodeer ik”, staat opgetekend in het boek De Internationals, de historie van Oranje. Als Wery (op de foto staand, links) ontplofte, moest je oppassen. Hij ging in de catacomben van De Kuip ooit Rinus Israel, toch niet voor een kleintje vervaard, achterna toen de verdediger op de training Coen Moulijn een behoorlijke schop had gegeven.

Maar niet alleen ploeggenoten waren soms niet veilig voor de uitbarstingen van Wery die speelde voor HVC, DWS (waarmee hij in 1964 landskampioen werd), Feyenoord en DOS. Zelfs de bondscoach moest ooit de benen nemen. De uitwedstrijd bij Polen, een beslissende kwalificatiewedstrijd voor het WK 1970, was daar een treffend voorbeeld van.

Kritiek

De buitenspeler had de openingsgoal voor het Nederlands elftal gemaakt, toen Oranje een strafschop kreeg. Drie spelers weigerden zich achter de bal te zetten en overtuigden Wery de pingel te nemen. Hij wilde eigenlijk niet en miste dan ook. Toen bondscoach Georg Kessler later kritiek had op de manier waarop de penalty was genomen, ontplofte Wery. De bondscoach maakte zich snel uit de voeten.

Het werd die avond in Polen 1-1 en daarmee had de misser vanaf zestien meter dramatische gevolgen. Oranje liep het eindtoernooi in Brazilië op de valreep mis. Vier jaar later zag de wereld van Oranje er heel anders uit, met de finale tegen West-Duitsland. Wery maakte toen echter geen deel uit van de selectie, vanwege een zware liesblessure.

Café

De Amersfoorter was een speler met een hard schot, die heel rap kon lopen. Gewoon een uitstekende voetballer die zich prima staande hield tussen alle toppers. Maar zijn gebrek aan zelfbeheersing stond hem te vaak in de weg. Bij DOS, waar hij de laatste twee jaar speelde, ging het weer mis. De aanvaller draaide diensten mee in zijn eigen café, vaak ook in de nacht van zaterdag op zondag tot vroeg in de morgen.

Trainer Jan Rab - later een duel bondscoach van Oranje - wisselde Wery in een wedstrijd tegen NAC en de speler vond dat onterecht. Hij schopte uit woede tegen een kratje, richting de trainers die zelf beweerden dat hij de houten box naar ze gooide. Opmerkelijk genoeg werd Rab kort daarna ontslagen.

Te zwaar

In 1976 neemt hij afscheid als prof; zijn werk als kroegbaas heeft er ook fysiek ingehakt. Wery is te zwaar geworden. Zijn loopbaan in het Nederlands elftal zit er dan al lang op, want zijn laatste interland dateerde van oktober 1973 - de bewuste uitwedstrijd bij Polen. Drie duels daarvoor, op 1 december 1971, zag hij Oranje met 2-1 winnen van Schotland, door goals van Johan Cruijff en Barry Hulshoff.

In twaalf interlands (waarbij hij in zijn eerste tegen de Sovjet-Unie twee maal scoorde) krijgt Wery geen enkele kaart. Waar sommige voetballers in een killer veranderen zodra ze binnen de lijnen stappen, was het bij de Utrechter juist precies andersom.

Opstelling Nederland: Schrijvers, Venneker, Hulshoff, Israel, Krol, Neeskens, Van Hanegem (46. G. Mühren), Wery, Pahlplatz, Cruijff, Keizer (46. Jansen).

In deze rubriek blikken wij terug op historische wedstrijden van het Nederlands elftal. Gespeeld op de dag van vandaag, maar dan jaren geleden. Naast de wedstrijden komt ook het verhaal achter die duels aan bod. Ook wedstrijden van andere nationale teams kunnen de revue passeren, net als portretten van voormalig internationals of andere bijzondere gebeurtenissen die op een bepaalde dag in het verleden van belang waren voor Oranje.

Volg ons ook op Twitter!