Liever meubels dan kaartje debuut

Foto: dos1958.nl

We gaan vandaag terug naar 25 november 1951. Naar een van de meest bizarre wedstrijden die het Nederlands elftal ooit heeft gespeeld. Het publiek in Stadion Feijenoord – 65.000 man rijk - kreeg deze dag op z’n minst waar voor zijn geld, want in de vriendschappelijke ontmoeting met België werd liefst dertien maal gescoord (6-7).

Eén van de spelers in die roemruchte interland was Louis van den Bogert (op de foto zittend, tweede van links). Hij maakte voor het eerst zijn opwachting in het Nederlands elftal, en alleen vanwege het krankzinnige wedstrijdverloop was het voor de speler van het Utrechtse DOS een debuut om nooit te vergeten.

Voor Nederland scoorde Abe Lenstra drie maal, en verder waren ook Mick Clavan, Rinus Bennaars (die ook debuteerde) en Noud van Melis doeltreffend. Zes goals, en ze waren niet voldoende voor de ploeg van bondscoach Jaap van der Leck om de Belgen af te schudden; een unicum in de historie van Oranje.

Hersenschudding

De middenvelder was sowieso niet gelukkig met Oranje, want in de drie wedstrijden die hij speelde – allemaal thuis – ging hij ook drie maal onderuit. De interlands tegen Denemarken en Zwitserland leverden eveneens geen succes op; beide tegenstanders wonnen met 1-2. Daarbij liep de DOS-speler een hersenschudding én een knieblessure op.

Van den Bogert had al niet de illusie dat hij veel interlands zou spelen. Hij was bij DOS – toen een sterke ploeg uit Utrecht – niet een van de sterren; dat waren Tonny van der Linden en keeper Frans de Munck. Toch zou de familie Van den Bogert meer Oranje-succes halen, daar was iedereen van overtuigd. Zijn jongere broer Ries had beduidend meer kwaliteit en was voorbestemd om het beter te doen dan Louis, ook in het Nederlands elftal.

Het drama sloeg toen toe. Ries raakte betrokken bij een auto-ongeluk en overleed. Een enorme klap voor de familie, die jaren later nog groter werd toen de enige zoon van Louis aan een hartstilstand overleed, juist toen zijn vader met FC Utrecht in Israël was voor een voetbalreis; een geschenk van de club vanwege zijn verdiensten als elftalleider.

Postbodekloffie

Van den Bogert was voetballer in een tijd dat er nog geen grote bedragen in de sport omgingen. Voor spelers was het dan ook noodzakelijk om ‘gewoon’ een baan erop na te houden. De middenvelder verdiende dan ook meer als PTT’er dan als voetballer. Hij werkte per week zo’n vijftig uur bij het postbezorgingsbedrijf en haastte zich vaak in zijn postbodekloffie naar de training.

Het wonderbaarlijke debuut van Van den Bogert werd overigens niet gezien door zijn vrouw. Zij kreeg een kaartje voor de wedstrijd, een hoogtepunt voor haar man, maar verkocht het ticket aan een meubelmaker - de man heette Houtzager - en kreeg er vier nieuwe stoelen, een tafel en een tafelkleed voor. Daar was mevrouw Van den Bogert, die toch al niks ophad met de voetbalwereld, veel contenter mee.

Opstelling Nederland: Kraak, Odenthal, Schijvenaar, Wiertz, Terlouw, Biesbrouck, Van den Bogert, Lenstra, Van Melis, Bennaars, Clavan.

In deze rubriek blikken wij terug op historische wedstrijden van het Nederlands elftal. Gespeeld op de dag van vandaag, maar dan jaren geleden. Naast de wedstrijden komt ook het verhaal achter die duels aan bod. Ook wedstrijden van andere nationale teams kunnen de revue passeren, net als portretten van voormalig internationals of andere bijzondere gebeurtenissen die op een bepaalde dag in het verleden van belang waren voor Oranje.

Volg ons ook op Twitter!