Hiddink en zijn patent op succes

Foto:

We gaan vandaag terug naar 8 november 1946. Naar de geboortedag van een coach die lange tijd het succes én het geluk aan zijn kont had hangen. Goed, wereldkampioen werd Guus Hiddink niet met Oranje, maar hij haalde wel de kwartfinale van het EK en bijna de finale van het WK.

Hiddink - nog met snor - werd op de eerste dag van 1995 aangesteld als bondscoach van het Nederlands elftal. De voormalig trainer van PSV – die daar in een eerdere periode de Europa Cup 1 had gewonnen - volgde Dick Advocaat op, die juist naar Eindhoven vertrok. Zijn klus bij Oranje leek al snel op een drama uit te lopen voor de Varssevelder; het Nederlands elftal kwalificeerde zich maar ternauwernood voor het EK 1996 in Engeland. Met heel veel geluk.

Na het verloren duel in en tegen Wit-Rusland – waar keeper Edwin van der Sar zijn debuut als international maakte - leek Nederland het EK te kunnen vergeten, maar omdat Tsjechië totaal onverwacht bij Luxemburg onderuitging, behield Nederland een laatste strohalm.

Kabel

Oranje maakte vervolgens geen fout meer en plaatste zich via een play-offwedstrijd tegen Ierland, gespeeld op Anfield Road, alsnog voor het eindtoernooi in Engeland. Daar deed Hiddink het naar behoren door de kwartfinale te halen. Toch, er had waarschijnlijk nog veel meer ingezeten. Hiddink kreeg te maken met het probleem van de ‘kabel’, een vermeend probleem tussen enkele donkere en blanke spelers van Ajax. Edgar Davids werd zelfs verwijderd uit de ploeg na zijn opmerking: ‘Hiddink should not stick his head in others players ass’.

De kwalificatiereeks voor het WK 1998 daarop in Frankrijk verliep een stuk soepeler. In de poule met Wales, België, San Marino en Turkije verloor Oranje slechts één duel – in Turkije – maar de rest werd allemaal gewonnen. Op het eindtoernooi werd Nederland eerste in een groep met België (dat zich alsnog had geplaatst), Mexico en Zuid-Korea. In de achtste finale werd Joegoslavië met 2-1 geklopt en in de kwartfinale Argentinië met 2-1 – met de beroemde winnende treffer van Dennis Bergkamp.

Strafschoppen

In de halve finale tegen Brazilië had Nederland lange tijd zicht op de finale. In de slotfase van de verlenging (bij een stand van 1-1) werd Pierre van Hooijdonk in het strafschopgebied gevloerd door Júnior Baiano, maar de scheidsrechter uit de Verenigde Arabische Emiraten weigerde te fluiten. Uiteindelijk ging Oranje na strafschoppen onderuit, tot teleurstelling ook van Hiddink, die zelf als speler overigens zelden een penalty miste.

Jaren later trof Van Hooijdonk Baiano op een veteranentoernooi. De Braziliaan gaf daar toe dat hij inderdaad een overtreding had gemaakt op de aanvaller en dat Nederland een penalty had verdiend. Nederland was na dit verloren duel gebroken, leeg, en verloor ook de strijd om het brons, van Kroatië.

Opmaat

Het bleek voor Hiddink niettemin de opmaat van een enorme succesloopbaan, want vier jaar later werd hij opnieuw vierde op het WK – maar dan met het nietige Zuid-Korea. Met Australië kwalificeerde hij zich knap voor het WK dat weer daarna kwam, in Duitsland, en hij overleefde er zelfs de groepsfase. De naam van de Varssevelder was toen al definitief gevestigd – hij had ook al successen behaald bij onder andere Real Madrid en Chelsea. Een eerste knak kwam er in 2010, toen hij als bondscoach van Rusland onverwachts het WK 2010 misliep. Ook als bondscoach van Turkije heeft Hiddink het momenteel erg zwaar.

Maar de historie toont aan dat Hiddink een patent heeft op succes, hoe curieus het ook tot stand komt. Hij zal daarom waarschijnlijk altijd een gewilde coach blijven.

In deze rubriek blikken wij terug op historische wedstrijden van het Nederlands elftal. Gespeeld op de dag van vandaag, maar dan jaren geleden. Naast de wedstrijden komt ook het verhaal achter die duels aan bod. Ook wedstrijden van andere nationale teams kunnen de revue passeren, net als portretten van voormalig internationals of andere bijzondere gebeurtenissen die op een bepaalde dag in het verleden van belang waren voor Oranje.

Volg ons ook op Twitter!