'Discussie over Oranje belachelijk'

Foto:

Ex-international Jean-Paul van Gastel startte in april met de cursus Coach Betaald Voetbal. Als alles goed gaat, kan de huidige trainer van Feyenoord A1 medio 2011 aan de slag als hoofdcoach. ,,Het lijkt me logischer eerst te starten als assistent. En dan het liefst bij Feyenoord 1.”

Dat Van Gastel ooit trainer zou worden, zat er dik in. Al op achttienjarige leeftijd en net een paar maanden actief in het betaald voetbal bij Willem II, volgde hij de opleiding Trainer Coach 3. ,,Dat was op initiatief van onze trainer Jan Reker. Hij regelde dat wij op de club konden studeren en ons papiertje konden halen. Je mocht ook nog TC 2 volgen, maar aangezien niemand van de oudjes dat deed, stopte ik ook”, zegt Van Gastel tegen OnsOranje.nl.
 
Ook in de jaren daarna kwam het doorleren er niet meer van. In 2003 nam Van Gastel afscheid van het leven als profvoetballer vanwege blessureleed. ,,Ik heb anderhalf jaar afstand genomen. Ik heb in die periode een beetje gereisd en aangeklooid. Toen ik hoorde dat Feyenoord een jeugdtrainer zocht, begon het weer te kriebelen. Feyenoord is mijn club, ik wilde er graag terugkeren. Voor mij reden om met extra motivatie TC 2 en TC 1 te halen.”
 

Wie is toch die man op de bank?
 
Dit jaar werd de vijfvoudig international tot zijn grote verrassing ingeloot voor de Cursus Coach Betaald Voetbal (CBV). Toevallig samen met zijn ex-ploeggenoot en vriend Henk Fräser. ,,Erg leuk, ik leer veel, ontwikkel me verder, maar het is ontzettend zwaar de opleiding te combineren met mijn normale werkzaamheden. Ik heb een fulltime baan bij Feyenoord, maak exceptioneel veel uren, heb twee stagiaires onder mijn hoede - Giovanni van Bronckhorst en Roy Makaay - én ik loop zelf ook nog stage bij Mario Been. Daarbij heb ik ook nog een gezin met vijf kinderen. Af en toe vraagt mijn vrouw zich terecht af wie toch die man op de bank is.”

Met het diploma kan Van Gastel straks aan de slag als hoofdcoach. ,,De logische stap in mijn ogen is eerst assistent van een profclub te worden. In mijn ideale carrièreplan is dat bij het eerste van Feyenoord. Al lijkt het me wel geweldig ooit een keer trainer in het buitenland te worden en dan met name in Italië. Het land spreekt me erg aan, evenals de manier hoe profvoetballers daar hun vak beleven. Ik denk dat het avontuurlijke en de Italiaanse levenswijze samen met de Hollandse school een succesformule kan opleveren.”
 

Talenten zijn redding voor de club

Maar eerst wil de voormalige Feyenoorder zich doorontwikkelen op Varkenoord. ,,Wat ik nu doe als jeugdcoach vind ik geweldig. Het is een genot met zulke getalenteerde spelers te werken. Ik zeg altijd: voor onze talenten is de slechte financiële situatie van Feyenoord een zaligheid. Andersom is voor de club deze lichting talentvolle spelers de redding. We hebben geluk dat er zoveel talenten doorstromen naar het eerste. Ik sta regelmatig in contact met Mario Been om te horen hoe het gaat met mijn pupillen. Veel jongens heb ik onder mijn hoede gehad. Luc Castaignos, Stefan de Vrij en Bruno Martins Indi bijvoorbeeld.”

Een voorbeeld voor Van Gastel is Bert van Marwijk, zijn oud-coach bij Feyenoord. ,,Voor mijn CBV-opleiding heb ik als opdracht het WK gevolgd. Ik vind dat het Nederlands elftal top heeft gepresteerd, weliswaar met het geluk aan z’n zijde. De speelwijze vond ik herkenbaar en zeer gedegen. De huidige discussie over Oranje vind ik volstrekt belachelijk. Een WK-finale móet je winnen. Is het niet goedschiks, dan maar kwaadschiks. Je kunt inhoudelijk discussiëren over wissels en kaarten, maar ze stonden wel in de finale en daarvoor moet je alleen maar respect en bewondering hebben.’’
 

Veeleisend en perfectionistisch

Gevraagd naar een analyse van zichzelf als trainer, hoeft Van Gastel niet lang na te denken. ,,Ik denk dat ik een bevlogen, enthousiaste, fanatieke en emotionele trainer ben. Ik zit kort op de groep. Niet heel streng, wel veeleisend en perfectionistisch. Als ik training geef, doe ik dat gepassioneerd. Ik ben niet bang mijn stem te verheffen, maar zal er niet in doorslaan. Tijdens een wedstrijd gedraag ik me wisselend, net hoe het duel verloopt en wat er wordt gevraagd.’’

,,Ik probeer te werken op basis van vertrouwen. Een warme omgeving te creëren waarin jongens zich veilig voelen en hun eigen persoonlijkheid kunnen etaleren. En waarin ze vertrouwen hebben hun voetbalontwikkeling te bewerkstelligen. De ene keer reageer ik vaderlijk, de andere keer kan ik ze bij wijze van spreken ook doormidden schoppen.’’

 
Rode kaarten op YouTube

Of veel van zijn spelers nog precies weten hoe Jean-Paul van Gastel zelf was als profvoetballer, betwijfelt hij. ,,Ik heb een hekel aan verhalen als: ‘Nou, toen ik nog voetbalde…’ Als ik al iets vertel, moet het passen in de trainingsvorm. Maar soms nemen ze me in de maling met mijn carrière. Dan hebben ze weer wat van me gevonden op YouTube. Een rode kaart, een actie waarbij ik een tegenspeler bijna onthoofd. We leven in zo’n informatiemaatschappij, helaas blijft niets verborgen.’’

Volg ons ook op Twitter!