blogs

WK-blog: Standplaats Kaapstad

Blog van Vincent de Vries

Pal onder de Tafelberg, met uitzicht op Robbeneiland en het indrukwekkende Greenpoint Stadium, volgt verslaggever Vincent de Vries het WK. Vanuit Kaapstad blogt hij dagelijks over de randzaken die een dergelijk evenement juist zo uniek en speciaal maken.

WK-blog: En nu naar Kiev

Het was na de wedstrijd van Spanje tegen Portugal, de wedstrijd in de tweede ronde die destijds in Kaapstad werd gespeeld. Om precies te zijn: het was zo’n vier uur na het laatste fluitsignaal toen in Cubana, een nightclub aan Somerset Road, niet ver van het stadion, ineens een deel van de Spaanse selectie binnenkwam.

Het was grappig om te zien. Onder aanvoering van Pepe Reina, de reservedoelman die onder contract staat bij FC Liverpool, maakten de Spanjaarden er tussen het normale en totaal verbouwereerde uitgaanspubliek een waar feest van. Ik zie ze nog op de tafel dansen, springen en zingen, met die typische Spaanse hoed op het hoofd en met een biertje in hun hand. Om bang van te worden, zeker gezien die overtuiging en het zelfvertrouwen waarmee ze dat deden.
 
Ik moest er gisteren weer even aan denken toen ik diezelfde selectie in Soccer City in Johannesburg na de gouden zege op Nederland opnieuw zag feesten. Wat opviel: wederom die overtuiging, wederom dat ongekende zelfvertrouwen. Net als toen in die club in Kaapstad, met als verschil dat nu niet alleen de bezoekers van Cubana mee konden genieten, maar de hele wereld. Bovendien hadden ze, niet onbelangrijk, gisteravond een gouden medaille om de nek hangen.
 
Verkleedpartijen en tranen
 
Het waren één van de vele bijzondere momenten van dit WK, net als de verkleedpartijen van Diego Maradona. Tijdens de warming-up nog gewoon in een trainingspak, maar zodra de wedstrijd begint had hij zich ineens getransformeerd tot een keurige zakenman, gehuld in een veel te strak driedeligpak. En wat te denken van de huilpartij van Jong Tae Se, de aanvaller van Noord-Korea die tijdens het spelen van het nationale hymne, pal voor het duel met Brazilië, ineens in tranen uitbarstte. Of de scheld- en spuugpartij van respectievelijk Wayne Rooney en Cristiano Ronaldo.
 
Het zijn allemaal momenten die over een paar maanden ongetwijfeld voorbij zullen komen in de vele jaaroverzichten. Ik hoop van harte dat ze dan ook flink wat aandacht besteden aan het land zelf: hoe Zuid-Afrika dit WK heeft beleefd en vooral heeft gebracht. Begonnen met een forse achterstand, mede veroorzaakt door de enorme hoeveelheid negatieve berichtgeving, hebben ze er een waar feest van gemaakt. Niet alleen voor voetballers, maar zeker ook voor de fans.
 
Voetbalbeleving
 
Althans, voor de supporters dan die ondanks al die verhalen over berovingen of erger, toch niet bang zijn gemaakt en gewoon naar Zuid-Afrika zijn afgereisd. En daar hebben ze geen tel spijt van gehad. Natuurlijk, ze hadden ook liever gezien dat Arjen Robben die ene bal er in de finale in had geschoten en dat Oranje tot de allerbeste was gekroond, maar dit toernooi was voor velen dé voetbalbeleving van hun leven. Hoe vaak heb ik dat hier de afgelopen weken niet gehoord. Net als de opmerking dat de thuisblijver ongelijk heeft gekregen.
 
Die thuisblijver zal er over twee jaar ongetwijfeld wel weer bij zijn. Immers, Polen en Oekraïne, waar in 2012 het EK wordt gehouden, ligt om de hoek. Op rijafstand zelfs, als je een beetje doorrijdt. Deze twee landen, in het bijzonder het land dat behoorde tot de voormalige Sovjetrepubliek, mogen dan wel min of meer dezelfde reputatie hebben als Zuid-Afrika, zeker wat betreft (on)veiligheid, zo’n feest als dit laten ze zich natuurlijk niet nog een keer afpakken.
 
Onlangs was ik al in Oekraïne, om te kijken hoe het er nu voorstaat. Of het land EK-proof is. Het was even schrikken. Zo was het stadion in Kiev, waar onder meer de finale zal worden gehouden, bij lange na nog niet af. Sterker nog, het was nog een grote bouwput, net als de infrastructuur die, op z’n zachts gezegd, niet overal perfect was. Ineens begreep ik de zorgen van UEFA-baas Michel Platini. Maar dat gold ruim een jaar geleden ook voor Zuid-Afrika. Kijk nu eens wat er staat.
 
Andrij Sjevtsjenko, de grote ster van Oekraïne, vertelde me dan ook hoogstpersoonlijk dat het allemaal goed komt en dat we ons totaal geen zorgen hoeven te maken. Dat doe ik dan ook niet. Ik ben meer bang voor Spanje. En voor hun feesten.

Reageren