blogs

Dat laatste is natuurlijk een zoetmakertje. Alsof kinderen van een jaar of zes tot half elf ’s avonds aan de buis gekluisterd zitten om de wedstrijd Paraguay tegen Nieuw-Zeeland te bekijken. Moira Simpson, directeur van het project Kids Haven dat financieel wordt bijgestaan door het Nederlandse Nelson Mandela Kinderfonds, noemde het tijdelijk sluiten van de scholen voor de miljoenen kinderen dan ook een ramp. ,,School is vaak de enige plek waar kinderen worden opgevangen en een gezonde maaltijd krijgen’’, aldus Simpson. ,,Als dat wegvalt, zijn veel kinderen aan hun lot overgeleverd. Verwaarlozing en misbruik nemen erdoor toe.”

Met het geld dat Kids Haven, een opvangtehuis voor verwaarloosde straatkinderen in Benoni, vlakbij Johannesburg, uit Nederland ontving, proberen ze dan ook de kinderen een zorgeloos WK te geven. Dat doen ze onder meer met het organiseren van activiteiten, zoals een schoolvoetbaltoernooi. ,,Dat houdt ze niet alleen van de straat, ook kunnen ze zich met dit mini-WK voor even een echte profvoetballer voelen.’’

Dirk Kuyt

Toen ik dat las, moest ik direct aan Dirk Kuyt denken. Niet dat ik hem associeerde met een verwaarloosd straatkind. Integendeel, met zijn eigen stichting – de Dirk Kuyt Foundation -zet de Katwijker zich juist in voor dergelijke kinderen. Nee, Dirk kwam ineens in me op omdat ik pal voor het WK zijn leraar van zijn toenmalige basisschool sprak. Of beter gezegd de leider van het schoolvoetbalteam. Want de man in kwestie, Leen van Rijn van de Van der Brugghenschool in Katwijk, vertelde me dat kleine Dirk toen al van geen ophouden wist. ,,Dirk ging als kind al door tot-ie erbij neerviel’’, aldus Van Rijn.

En de leerkracht zag al meteen dat Dirk, die er toen ook van droomde om profvoetballer te worden, talent had. En veel balgevoel. Normaal selecteerde hij alleen spelers uit groep zeven en acht voor het schoolvoetbalteam, maar Dirk haalde hij er al bij toen die nog in groep zes zat. En met Dirk in de ploeg kende zijn school beginjaren ‘90 de beste voetbaljaren ooit. Mede dankzij zijn vele doelpunten stond het zelfs nog in één van de twee landelijke dagfinales van het schoolvoetbal in Zeist. Helaas visten de Katwijkers net achter het net en verloren met 2-1. Onterecht, vindt Van Rijn nog altijd. Want zijn team was toen veel beter, maar kreeg de bal er maar niet in. Daar kon zelfs Dirk niks aan veranderen.

Weer een finale

Vanavond staat Dirk dus weer in een finale. Voor de zoveelste keer in zijn loopbaan. Want na de finale van het schoolvoetbal, de finale van de KNVB-beker (2x) en de finale van de Champions League, nu dus de finale van een WK. Hoezo stapsgewijs omhoog? Alleen, echt succesvol was hij nog niet. Dirk verloor in Zeist de schoolvoetbalfinale, verloor in Rotterdam de bekerfinale tegen Ajax en verloor met Liverpool de Champions League-finale van AC Milan in Athene. 

Tijd om tegen Spanje die negatieve spiraal te doorbreken, zo lijkt me. Aan Kuyt zal het in ieder geval niet liggen. Hoewel hij aanvankelijk niet door Robin van Persie werd gezien als lid van De Grote Vier bewijst hij keer op keer zijn waarde. Niet alleen op rechts, maar ook op links, waardoor Bert van Marwijk niet om hem heen kan. Dat had Van Rijn inderdaad al vroeg gezien.

Benieuwd of Dirk, wanneer hij vanavond rond elf uur met de beker in zijn handen staat, nog even terugdenkt aan zijn schoolvoetbalteam. Het moment waar hij de eerste stappen maakte op weg naar roem en glorie. Alleen, de kinderen in Zuid-Afrika maken dat waarschijnlijk niet mee. Die gaan morgen eindelijk weer naar school.

Sta vooraan bij huldiging Oranje