Pal onder de Tafelberg, met uitzicht op Robbeneiland en het indrukwekkende Greenpoint Stadium, volgt verslaggever Vincent de Vries het WK. Vanuit Kaapstad blogt hij dagelijks over de randzaken die een dergelijk evenement juist zo uniek en speciaal maken.
Zo, de rust is weer teruggekeerd in Kaapstad, de stad die afgelopen dagen was omgedoopt tot Little Britain. Want wie niet beter weet, zou denken dat-ie ergens in Engeland was beland in plaats van Zuid-Afrika. Overal waar je keek en liep, zag je Engelsen. Op straat, in de kroegen, op de terrassen, in de restaurants. Je kon niet om hen heen.
Naast de bekende witte vlaggen met het rode kruis zorgden de ontelbare ontblote bovenlijven met de onvermijdelijke tattoos daar wel voor. Officieel waren het er 25.000, maar schattingen gingen uit van minimaal het dubbele aantal supporters, die er allen een groot feest van maakten.
Eén van was Paul Davis, fan van Tottenham Hotspur en al sinds mensenheugenis volger van de Engelse ploeg. Dat hij vrijdag wederom vooraan stond en zelfs vrij monter bij het hek in Waterfront een peuk rookte, was opmerkelijk. Twaalf uur eerder, toen het allang nacht was, donderde hij in café The Dubliner namelijk nog heimelijk van een tafel toen hij daar met zijn broek op de enkels op wilde staan.
Davis moet zich vrijdag een ster hebben gevoeld. Niet omdat hij gewoon weer van de partij was, wel omdat hij met zijn Bobby-helm, een nek zo dik als een verwarmingsbuis en zijn vele vetrollen de meest gefotografeerde Brit van de dag was. Daarmee versloeg hij zelfs David Beckham, die op zijn beurt wel weer op de voorpagina’s stond, aangezien hij een dag eerder in Milnerton een kopje had gedronken met aartsbisschop Desmond Tutu.
Thee dronk Davis niet. Dat zou pas wereldnieuws zijn geweest! Nee, de klok moest nog twaalf uur slaan of hij had, net als zijn vele landgenoten, allang weer zijn eerste gele jongen te pakken. En daarmee bedoelen we geen Zuid-Afrikaan in een shirt van Bafana Bafana, maar een biertje. Want Davis mocht, net als veel andere Engelse supporters, er dan wel gevaarlijk uit zien en met zijn volgers een gewelddadige reputatie hebben, daar was in de zon van Kaapstad weinig van te maken.
Verklede ridders
Hooliganism? Het enige waar we bang voor moesten zijn, waren verklede ridders met plastic zwaarden en het feit dat het bier en de burgers weleens snel uitverkocht zou kunnen raken. Anderen, zoals Mark Perryman uit Londen en fan van Charlton Ahtletic, gingen met een grote groep zelfs cultureel doen en bezochten massaal Robbeneiland en het District Six, het slavenmuseum. Opmerkelijk? Niet, meende Perryman. ,,De laatste keer dat de Engelse fans zich hebben misdragen, is meer dan tien jaar geleden.’’
Kaapstad spint er duidelijk garen bij. Voor de stad betekent de komst van de Engelsen eindelijk de inkomsten waar ze zo op hadden gehoopt. The Mother City, zoals de bijnaam luidt, was voor aanvang van het toernooi, mede dankzij de komst van het Greenpoint Stadium, weliswaar aangewezen als één van de belangrijkste steden van het WK, echt druk hebben ze het nog niet gehad. Niet alleen de taxichauffeurs klagen, ook de restauranthouders, hoteleigenaren en andere instanties die zich vooraf allemaal rijk hadden gerekend. Zelfs op het FIFA Fan Fest, het plein in het midden van de stad, waren soms zelfs meer beveiligingsmensen dan supporters.
Komende week zullen ze, met de Oranje-fans in aantocht, weliswaar weer even een piek kennen. Maar daarna wachten ze met smart op de halve finale op dinsdag 6 juli waarin ze nu al hopen op Engeland. Dat geldt met name voor de bewaker van het speciaal voor WK-fans ingerichte cellenbok in het Greenpoint Stadium. Die kan die dag in dat geval vrij nemen.
Viggo Waas en Peter Heerschop twitteren voor OnsOranje!