blogs

Volgens de autoriteiten worden er elk jaar namelijk meerdere zwemmers en baders aangevallen.

Ik kan verzekeren: dat is geen pretje. Niet dat ik uit ervaring praat, gelukkig niet. Maar ik heb al wel eens oog in oog gestaan met zo’n bloeddorstig monster, die doorgaans een lengte heeft van vijf meter. Die ontmoeting had plaats een paar maanden terug in Gansbaai, de haaienhoofdstad van de wereld op nog geen twee uur rijden van Kaapstad. Een ervaring om nooit meer te vergeten. Nadat onze gehaaide vriend was gelokt door een tonijnenkop, zwom hij namelijk zo dicht langs de kooi waar ik met angst en beven in hing dat ik hem bijna kon aanraken. Maar ondergedompeld in het koude water bedacht ik me geen tel, helemaal niet toen ik zijn enorme kaken en tanden zag. De witte haai wordt natuurlijk voor niet voor niets ook een mensenhaai genoemd…

Maar dat was februari, in de Zuid-Afrikaanse zomer. In de tijd dat er veel mensen op het strand liggen. Hoe anders is dat nu, tijdens het WK waar het een stuk kouder is. Wat heet! Het is nu bitterkoud. Zelfs zo koud dat er zelfs sneeuw is gevallen op de bergen nabij Kaapstad. Ja, grote jongen als je dan nog heerlijk gaat zwemmen in een zee die, gezien de stroming vanuit de Zuidpool, sowieso al ijskoud is. Het bericht, destijds in de krant, nam ik dan ook met een glimlach waar.

Maar als ik deze middag neerplof op een terras in Camps Bay, het mondaine strand ten zuiden van Kaapstad dat met al die Bentley’s, Ferrari’s en golddiggers veel overeenkomsten vertoont met de glamour & glitter van Marbella, moet ik toch even slikken. Ik zie weliswaar geen personen die met verrekijkers of supersnelle boten de haaien in de gaten houden. Ook zie ik geen enkele borden die waarschuwen voor haaien – ja, alleen borden met wat te doen als je een aangespoelde dolfijn vindt. En ik zie al helemaal niemand een zwembroek aantrekken om vervolgens een frisse duik te nemen. Het hele strand is zo uitgestorven als wat.

Maar als Moze Lampard – nee, geen familie van – me in Vide e Caffe een dampende café latte voorschotelt en ik hem stoer vraag waar de haaien toch zijn, pakt de barman een stoel en schuift hij voor even bij me aan. Vervolgens wijst hij naar de zee, aan de overkant van Victoria Road, en zegt: ,,Daar, rechts van de rotsen.’’ Ik begrijp aanvankelijk niet wat hij bedoelt. Denkt dat hij een grapje maakt, maar volgens Lampard is op die plek vorige maand nog een jongen uit Zimbabwe, die daar samen met zijn vrouw en kinderen aan het spelen was, door een haai aangevallen. ,,Zijn gezin kon snel uit het water komen, hij niet. Hij werd eerst in zijn been gebeten en vervolgens meegenomen. Sindsdien is er niks meer van hem vernomen. Het stond de volgende dag nog in de krant.’’

Ineens begrijp ik heel goed waarom ik hier in Camps Bay geen enkele supporter zie.

Live twitterverslag vanuit Zuid-Afrika!