blogs

Maar dat alles heeft niks te maken met zijn grenzeloze liefde voor de jongens van Bert van Marwijk, zegt Luba. Sterker nog, hij weet niet eens wie Bert van Marwijk is.

Waarom hij dan op een oranje fiets rijdt, notabene met een rood-wit-blauwe vlag en afbeeldingen van tulpen en leeuwen? Simpel. Het is zijn werk. Want de fiets is geen normale fiets, maar een riksja waarmee hij tijdens het WK fans en toeristen door de stad rijdt. Met dank aan de Nederlandse overheid, die in totaal drie van die grote driewielers beschikbaar heeft gesteld.

Cursus fietsen

Toen Luba dat hoorde, meldde hij zich direct aan. Het was min of meer een noodsprong voor de Zuid-Afrikaanse jongen die al maandenlang werkloos thuis zat. Op deze manier kon hij eindelijk eens wat geld verdienen. ,,Maar daarvoor moest ik nog wel eerst een cursus volgen”, zegt Luba, Hij legt uit dat de opleiding vier weken duurde. ,,De eerste week leerden we de verkeersregels, de tweede week leerden we fietsen op een normale fiets. Toen we dat eenmaal onder de knie hadden, mochten we de riksja pakken. Maar alleen binnen de poort, hè. Pas in de vierde week konden we echt de straat op.”

Iemand die nog maar kort heeft leren fietsen, kan die überhaupt met een logge riksja met twee grote spiegels door het drukke verkeer van Kaapstad rijden? ,,Ja hoor, geen probleem”, meent de net opgeleide fietsende taxichauffeur. Dat wil ik weleens meemaken. Naar Amsterdam kan Luba, die ik liever mijn Bob noem, me niet brengen. Wel naar elke willekeurige plek in Kaapstad. Dat wordt het Waterfront, de heerlijke haven waar inmiddels de zon schijnt. Vanaf de hoek in Walestreet, zijn vaste opstapplaats, een ritje van een paar kilometer. We doen er exact negentien minuten over, al ligt dat niet aan de rijstijl van Luba, maar meer aan het verkeer en vooral de stoplichten die we om de honderd meter tegen hebben.

Bijna geschept

Hoewel, als we via Adderley Str de rotonde bij Hans Strijdom Ave bereiken, ziet hij ineens een rood stoplicht over het hoofd. Gevolg: op de Heerengracht worden we bijna geschept door een taxibusje. Geen wonder ook: bij gebrek aan fietspaden rijden we hier gewoon over de weg, tussen de auto’s. Uiteindelijk haal ik ongeschonden - en ook wel een beetje opgelaten - mijn bestemming, al gaan de laatste meters verraderlijk omhoog en dus steeds langzamer.

Maar als een ware klimgeit uit de Tour de France schakelt Luba op de juiste momenten en haalt hij de finish. Daarmee krijgt Luba, die per dag gemiddeld tien ritjes heeft, niet de zoenen van een rondemiss, maar wel 30 rand, omgerekend zo’n 3 euro. Een koopje, zeker in vergelijking met de taxi’s op vier wielen. Doe alleen wel de ogen dicht en maak een schietgebedje als je een kruising nadert.

Live twitterverslag vanuit Zuid-Afrika!