blogs
WK-blog: Standplaats Kaapstad
Pal onder de Tafelberg, met uitzicht op Robbeneiland en het indrukwekkende Greenpoint Stadium, volgt verslaggever Vincent de Vries het WK. Vanuit Kaapstad blogt hij dagelijks over de randzaken die een dergelijk evenement juist zo uniek en speciaal maken.
Emille Baron is nu al mijn man
Het WK is nog maar net begonnen of ik heb mijn favoriete speler al gevonden. Dat is Emille Baron, doelman van Zuid-Afrika. Dat zit zo. Waar de Nederlandse internationals onder meer te zien zijn in een commercial van een supermarktketen - en in die hoedanigheid al klappend en juichend in de bus zitten alsof ze voor het eerst op schoolreisje gaan – daar staan de spelers van Bafana Bafana onder meer met hun gezicht op bierblikjes.
Voor velen is het een goed excuus om zoveel mogelijk te drinken. Het blijft natuurlijk mooi om in de kroeg oog in oog te staan met je favoriete speler. En dan het liefst zo veel mogelijk. Al zit daar ook meer achter. Of beter gezegd: erop. Want op het goudkleurige blikje, ontworpen door één van de grootste bierbrouwerijen van het land met als logo een kasteel, staat niet alleen een foto. Tevens wordt vermeld welke positie de desbetreffende speler heeft, hoe oud hij is en wanneer hij zijn debuut heeft gemaakt voor de nationale ploeg. Grandioos! Wie wil dat niet weten? Erg handig mocht dat ooit als een sportvraag in de nieuwste editie van Triviant terecht komen. Kunnen ze je daar tenminste niet op pakken.
Voetbalplaatjes
Zelf vergelijk ik het liever met het verzamelen van de traditionele voetbalplaatjes, met als voornaamste verschil dat je in Zuid-Afrika de spelers niet in een boek plakt, maar gewoon opdrinkt. Want net als bij de voetbalplaatjes kom je steeds weer dezelfde koppen tegen. Dat had ik jaren geleden al, toen ik grote problemen had om mijn plakboek vol te krijgen omdat ik werd bedolven onder de Bas van Noortwijks. Ik kon bijna geen pakje openscheuren of hij, de olijke doelman van Sparta, zat er alweer in. En niet alleen bij mij, maar bij iedereen in de buurt. En afgelopen seizoen, toen ik met mijn dochtertje spaarde, leek het wel of Edwin de Graaf van NAC het ultieme ruilmiddel was.
Om die reden bestaan er duistere complottheorieën. De voetbalplaatje worden expres oneerlijk verspreid om zodoende schaarste te creëren. Want minimaal tien keer Van Noortwijk, dat kon toch geen toeval zijn? Op den duur kon mij die hele Van Noortwijk gestolen worden!
In Zuid-Afrika is Emille Baron mijn Bas van Noortwijk. Want elke keer als ik een biertje bestel, kom ik hem tegen. De eerste keer vond ik het mooi, de tweede keer ook nog wel, maar na drie, vier en vijf keer gaat het toch wel vervelen. Het kan ook aan het vele bier liggen, maar je zou bijna geen meer bier gaan bestellen.
Sympathie
Maar toen ik gisteravond in een Ierse pub in Waterfront opnieuw een poging waagde en ik wederom geen toppers als Steven Pienaar, Aaron Mokoena of Teko Modise kreeg, maar opnieuw Baron veranderde dat. In tegenstelling tot Van Noortwijk kreeg ik ineens sympathie voor de Zuid-Afrikaan met zijn baardje. Zoveel zelfs dat ik me erin ging verdiepen. Ik wist natuurlijk allang dat hij op het doel staat, 31 jaar is en dat hij zijn debuut maakte op 20 maart 2002 tegen Saudi Arabië. Maar inmiddels weet ik ook dat hij in de jeugd van Fish Hoek speelde, dat hij nu voor Supersport United uitkomt en dat hij ooit een langdurige schouderblessure heeft gehad. Maar belangrijker: dat hij vanwege die blessure niet eens is geselecteerd voor dit WK! Het maakt mij niets uit. Ik blijf ‘m trouw. Sterker nog, vanaf nu laat ik uit protest zelfs de blikjes met de afbeeldingen van Pienaar, Mokoena en Modise staan.
Reageren (0)
Reageren
Lees verder
(
Gisteren
)
(
18-05-12
)
(
26-03-12
)
(
21-03-12
)
(
26-02-12
)
(
24-02-12
)
(
11-11-11
)
jouw ticket tot oranje
Team
Populair
OnsOranje tweets
ongeveer 1 uur geleden
ongeveer 1 uur geleden
ongeveer 1 uur geleden
ongeveer 1 uur geleden
ongeveer 1 uur geleden
ongeveer 2 uur geleden
ongeveer 5 uur geleden
ongeveer 11 uur geleden
ongeveer 19 uur geleden
ongeveer 20 uur geleden