Pal onder de Tafelberg, met uitzicht op Robbeneiland en het indrukwekkende Greenpoint Stadium, volgt verslaggever Vincent de Vries het WK. Vanuit Kaapstad blogt hij dagelijks over de randzaken die een dergelijk evenement juist zo uniek en speciaal maken.
Ik had ‘m thuis in Nederland al meerdere keren voorbij horen komen, via mijn buurjongetje. Het deed me toen weinig. Maar na vrijdag, nadat ik het duel tussen Frankrijk en Uruguay had bezocht, weet ik wel beter: één jochie van 10 of een heel stadion die op een vuvuzela blaast, dat verschilt nogal. Alsof je 90 minuten lang wordt bestookt door een zwerm bijen. Ineens begreep ik de irritatie van al die tv-kijkers.
Natuurlijk, je kunt gewoon het geluid uitzetten. Of voor Sporza kiezen. Bij de Belgen schijn je het harde geluid van die lawaaitoeter namelijk niet te horen. Maar daar heb je hier in Kaapstad weinig aan. De FIFA, die er vreselijk mee in zijn maag zit, liet al weten dat vuvuzela’s die langer zijn dan één meter niet meer het stadion in mogen. Ook kuduzela’s, toeters gemaakt van de hoorns van antilopen, worden in beslag genomen. Maar of het helpt? Het lijkt me niet.
Vandaar ook dat de verkopers van speciale WK-oordopjes, de zogenaamde ‘vuvu-stopper’, inmiddels prima zaken doen. Neem Anita Sarembock van Olsens Pharmacy in Long Street. Zij kan de vraag zelfs nauwelijks meer aan. Per dag verkoopt ze gemiddeld 600 van die dingen voor omgerekend zo’n anderhalve euro. De eigenaresse van de drogist houdt tegenwoordig haar toko alleen al daarom zelfs langer open. Zodoende hoeft ze werkelijk niemand teleur te stellen.
Hoog bezoek
Tijd voor een bezoek dus, al slaat de schrik me bij binnenkomst direct om ‘t hart. Ik heb nog maar net uitgelegd dat ik uit Nederland kom of ze haalt een groene vuvuzela achter de toonbank tevoorschijn. Vlak voordat ik met mijn handen voor de oren de zaak wil uitrennen, zegt ze dat ze onlangs hoog bezoek had uit Nederland. ,,Van Edgar Davids.” Om dat te bewijzen laat ze de lawaaitoeter zien waarop de oud-Ajacied zijn krabbel heeft achtergelaten. ,,Een sympathieke jongen. Alleen heeft hij geen vuvu-stopper gekocht.”
Oh, wat zal Davids daar spijt van hebben, denk ik als Sarembock mij een pakje met twee groene vuvu-stoppers in de hand drukt. Ze zegt dat het vergelijkbaar is met de oordopjes die ook wel in het vliegtuig worden gebruikt en eveneens van foam zijn gemaakt. Alleen is dit pakje bedrukt met een Zuid-Afrikaanse vlag en een supporter die op een gele vuvuzela blaast. ,,En ja, het helpt echt”, meent Sarembock die het aan fans vanuit de hele wereld verkoopt en dagelijks een nieuwe lading van 500 tot 1000 exemplaren laat aanrukken. ,,Het verlaagt het geluid van 127 tot 31 decibel.”
Dat werd tijd ook, want je wordt helemaal dol van dat geluid. Je komt die lawaaitoeters namelijk niet alleen tegen in het stadion, maar ook in de supermarkt, in de ontbijtzaal van mijn guesthouse, in het restaurant of gewoon op straat. Overal is er wel iemand die met zo’n toeter in je nek blaast. Vreselijk. Voordat je het weet loop je nog een gehoorbeschadiging op.
Veel lof dus voor de uitvinder van de vuvu-stopper. Alleen jammer dat je er na het toernooi niks meer aan hebt. ,,Jawel”, zegt Sarembock. ,,Het is ook uitermate handig als je ruzie met je vrouw hebt.” Dat moeten we dan maar goed in onze oren knopen.