blogs

,,Maar ondanks deze nederlaag vind ik dat dit toernooi meer dan geslaagd is voor Oranje. Zonder enig gezeur hebben ze een wereldprestatie geleverd. Tweede worden op een WK: dat is met recht een resultaat om trots op te zijn. Dat komt ook omdat Spanje de terechte wereldkampioen is. De Spanjaarden hebben de afgelopen weken in Zuid-Afrika laten zien dat ze de beste zijn, zeker met dat unieke middenveld van ze. Ze scoren weliswaar niet vaak, slechts acht doelpunten in zeven duels, maar ze zijn met onder meer David Villa o zo effectief.’’

,,Al begrijp ik wel de Nederlandse woede ten opzichte van scheidsrechter Webb. Hij maakte, vlak voor het beslissende doelpunt van Iniesta, een fout. Hij zag na een vrije trap van Wesley Sneijder een hoekschop over het hoofd. Ik pleit er daarom ook steeds meer voor om bij de scheidrechters enkele veranderingen door te voeren. Tegenwoordig ligt het tempo zo hoog. Dat kan een scheidsrechter nooit meer in zijn eentje behappen. Als je nagaat dat ze bij het basketbal zelfs drie scheidsrechters hebben, nota bene voor een sport dat op een klein veldje wordt gespeeld, dan zou ik het niet vreemd vinden om ook meerdere arbiters in het voetbal in te voeren. Zij kunnen samen over een bepaalde actie beslissen, waardoor je voorkomt dat deze fouten worden gemaakt. Daarnaast gaf die Engelse arbiter natuurlijk veel te vaak een gele kaart.’’

Te vaak de lange bal

,,Oranje kun je niks kwalijk nemen. Ze hebben het echt goed gedaan en er hard voor geknokt. Niet alleen eerder dit toernooi, maar ook in deze finale. Alleen begonnen ze het duel met de Spanjaarden niet goed, ze waren te gespannen. Ook was de opbouw slecht. Dat kwam onder meer omdat Joris Mathijsen veel te vaak de lange bal gaf op Robin van Persie. Maar hij stond constant met twee mensen om zich heen waardoor hij er niks mee kon. En omdat Mathijsen dat keer op keer deed, werd Wesley Sneijder als het ware overgeslagen en kwam hij nauwelijks in de wedstrijd.’’

,,Maar omdat het bij rust nog altijd 0-0 was, mede dankzij de prima keepende Maarten Stekelenburg, waren we nog wel altijd in de race, ook al lieten we de Spanjaarden veel te ver komen. Na de pauze leken we wat meer in ons spel te komen, al had Van Marwijk pech met zijn wissels. Eljero Elia kon ditmaal niet echt het verschil maken. Die gok pakte verkeerd uit, want hij moest veel te vaak terug. Daarnaast had Van der Vaart het niet makkelijk tegen Iniesta, een speler die zeker de laatste drie duels extreem goed was. Van der Vaart werd dan ook helemaal teruggedrongen.’’

,,Al kregen we natuurlijk nog wel een paar dotten van kansen, zoals die van Arjen Robben. Waarom hij die bal, toen hij alleen op de keeper kwam, miste? Misschien dat hij te gehaast was. Als hij rustiger was geweest, dan had ie ‘m zo kunnen maken. De doelman lag al op de grond. Maar ja, de druk is op zo’n moment ook zo groot. Ik neem Robben dan ook niks kwalijk.’’

Geen loterij

,,Op dat moment, en zeker na de rode kaart van John Heitinga, waren strafschoppen reëel gezien het maximaal haalbare. En ja, dan had ik Nederland nog wel een kans gegeven. Want in tegenstelling tot wat anderen wel eens zeggen: een penaltyreeks vind ik geen loterij. Dan gaat het echt om kwaliteit. En dat is bij onze spelers nog altijd aanwezig.’’

,,Maar goed, die strafschoppenreeks kwam er dus niet. Want Iniesta, in mijn ogen samen met Diego Forlan de speler van het toernooi, besliste vlak voor tijd de wedstrijd. Natuurlijk een geweldige domper, eentje die de komende dagen nog wel flink zal nadreunen, zeker als je wakker wordt. Maar nogmaals: vergeet niet dat we wel in de finale hebben gestaan van een WK, al maakt het dat tegelijkertijd wel weer heel tegenstrijdig. Vooraf had je natuurlijk getekend voor dit resultaat, maar nu je daadwerkelijk zo ver gekomen bent, overheerst de teleurstelling omdat je er zo dicht bij was.’’

,,Toch wil ik van een mislukt toernooi niks weten. Oké, ze hebben weliswaar niet altijd even goed gespeeld, maar ze hebben wel laten zien dat ze kunnen knokken en dat ze ervoor gaan. Ik ben dan ook enorm trots op deze jongens. Dit was gewoon het hoogst haalbare.’’