blogs

Uiteindelijk trok Rafaël naar Rome, waar in hem de grote kunstenaar werd gezien die hij was. En waar hij in opdracht van het Vaticaan vier zalen decoreerde. Rond 1510, precies vijfhonderd jaar voor het komende WK voetbal, maakte hij het Stanza di Eliodoro, de zaal van de goddelijke interventie. Hij stierf op zijn 37ste verjaardag, ligt begraven in het Pantheon, een eer die alleen de grootste kunstenaars toekomt. Naar verluidt was de paus van plan Rafaël kardinaal te maken, een teken van een zeer grote status in Rome.

Op 11 februari 1983 werd in Heemskerk de balkunstenaar Rafael van der Vaart geboren. Hij ontpopte zich als snel tot een tovenaar met de bal, in de jeugd bij Ajax. Niet iedereen herkent in hem echter het bijzondere talent, en teleurgesteld vertrekt hij naar Hamburg. Daar laat hij wederom zien wat hij allemaal in huis heeft, tot een grote club, misschien wel de grootste op aarde, om zijn gunsten bedelt. Hij trekt naar Madrid.

Maar weer belandt hij op een zijspoor. Ook hier worden zijn talenten door machtige en rijke mannen niet op waarde geschat. Hij verliest zelfs zijn nummer. En Rafael zonder zijn geliefde nummer, 23, is als een kunstenaar zonder kwast. Ook privé krijgt hij het nodige te verduren. Maar dan richt hij zich op, en vecht zich terug. Hij wordt basisspeler bij de Koninklijke, en krijgt in het voorjaar van 2010 een staande ovatie van het Spaanse publiek. Hij wordt omarmd als een van de helden.

Dan komt het WK voetbal er aan. De bondscoach overweegt om elf andere matadoren op te stellen, maar Rafael laat zich niet ontmoedigen. Hij wacht rustig zijn kans af. En als hij in een wedstrijd vlak voor het toernooi dertig minuten de kans krijgt, schildert hij de mooiste lijnen op het papier. Ontroering door pure schoonheid trekt door het stadion. Hij dwingt hoogstpersoonlijk de Afrikaanse tegenstander op de knieën. Zou zijn grootheid nu herkend en erkend worden? En zou er ook vijfhonderd jaar later sprake zijn van goddelijke interventie? En de prachtige winnende goal in de finale? En een staatsbegrafenis, ooit?

Misschien is het wat ver gezocht allemaal, dacht ik net. Goddelijke interventie, de toevalligheden in de jaartallen, de namen van de kunstenaars. Tot ik zag welke blog dit is, sinds het begin van de serie. Nummer 23. Het nummer van Rafael. Hm, zou het dan toch...?

Edwin Schoon is tevens auteur van De Macht van de Bal, over Afrikaans voetbal en dictatuur.