In aanloop naar het WK in Zuid-Afrika wordt Oranje op de voet gevolgd. Verslaggever Edwin Schoon, die met het Nederlands elftal meereist, laat zijn licht schijnen op cruciale, ludieke en spannende ontwikkelingen rond Oranje en het aanstaande WK. Vanaf 11 mei verschijnt Laduma dagelijks. Dat zou zomaar kunnen duren tot 11 juli, de dag van de WK-finale.
Het zijn de vaste rituelen aan het einde van de training. Steeds meer schoenen worden bij elkaar gelegd. Het is een kleurrijk palet, dat zich langzaam uitbreidt. Fotografen leunen over de houten balustrade om het leermozaïek vast te leggen. Ze mompelen wat. Begeleiders van het team lopen druk heen en weer, waar ze kort tevoren nog kalm naar de slotpartij stonden te kijken. Spelers bewegen zich als roofdieren in ruste. Trage bewegingen, gespierde lijven.
Oranje bidons worden in blauwe kratten teruggezet. Elk met een eigen nummer erop. Een ander haalt hartslagbandjes op. De fysioloog tuurt naar zijn laptop. Noppen op het asfalt, uitgestrekte onderbenen met witte sokken zijn van bovenaf, waar de journalisten staan, te zien. Eljero Elia, Ryan Babel en Robin van Persie trappen elkaar de bal toe. Van Persie stopt een halfhoog schot met de onderkant van de punt van zijn schoen, en zucht als een bal van Babel hem passeert. Elia schiet heel hard een bal naar perschef Kees Jansma, maar er zit ook een doelnet tussen. Ze lachen, maar niet hard.
Op het veld staan de bondscoach en zijn adjudanten. In een gesloten kring van vijf personen. Ze spreken de laatste sessie nog eens door. Druk zetten, de ruimtes klein, het tempo hoog. Wat kan beter? Onder de balustrade wordt gefluisterd. Het begint te druppelen. In de verte glijdt een wolk naar het westen, waardoor een bergtop zichtbaar wordt. De sneeuw glinstert in de zon. Ballen worden verzameld in een net. Frank de Boer probeert de bal van vijftig meter in het net te schieten. Het scheelt maar 30 centimeter.
Steeds meer toeschouwers bewegen richting de hoek van het trainingsveld. Er is wel oranje, maar niet overheersend. Kinderen leunen over de hekken bij het toegangshek, papier en pen in de aanslag. Journalisten klappen hun schrijfblokjes dicht, een enkeling leunt ver over de balustrade. Daar ziet hij dan misschien dat Wesley Sneijder wegloopt op zijn slippers. Dikke kuiten, kleine man. Maar wel een grote beker. Rafael van der Vaart in zijn kielzog. ,,Klaas, Klaas!” verstoort Sneijder de rust. Huntelaar lijkt niet te reageren.
Kees Jansma pakt twee kratten met bidons. De spelers dragen niets. Alleen hun mobieltje, en een handdoek. Soms nog een bidon. Bij het hek aangekomen, krijgen de supporters waar ze op hebben gewacht. Dan, met een klein sprintje, rent elke speler een heuveltje op, steekt de weg over, en komt bij de bus. Camera’s zoemen en klikken als de bus vertrekt. Agenten houden de weg vrij en kinderen op afstand. De zon breekt weer door. Een training in Seefeld komt ten einde. Nog eentje te gaan.
Edwin Schoon is tevens auteur van De Macht van de Bal, over Afrikaans voetbal en dictatuur.