Rob Fiege is niet op zijn mondje gevallen, zou mijn moeder zeggen. De 39-jarige kok, hoteleigenaar en sinds kort makelaar woont in Oostenrijk met zijn vrouw Anne-Marie en hun dochtertje Suusje. Vier jaar vertrokken ze op de bonnefooi naar Oostenrijk. ,,We hadden alles verkocht. Iedereen zag beren op de weg, maar je moet af en toe iets wagen.”
In Amsterdam was Rob kok in het restaurant La Perche d’Or van Ajax' eeuwige hersteltrainer Bobby Haarms, aan het Delflandtplein. ,,Ook in het kampioensjaar, 1995, toen Ajax alles won. Er kwamen daar veel zakenlieden, maar ook de Ajax-spelers. Dus ik riep vanmorgen na de training hier naar Frank de Boer: 'Ken je me nog?' Maar hij wist het niet meer, ik moest het hem uitleggen.”
Aardige vent
Rob, Anne-Marie en Suusje zitten in hetzelfde hotel als ik en zijn speciaal voor de training van Oranje vanuit Karinthië naar Seefeld gereden, toch een flinke rit. ,,Wanneer gebeurt het nou, dat je hier het Nederlands elftal ziet?” zegt Rob, die zelf een Oranje T-shirt draagt. ,,Suus is helemaal blij met al die handtekeningen.” Het meisje laat enthousiast een bal zien vol krabbels. ,,Maar het mooiste vond ik het met Dirk Kuyt,” zegt Anne-Marie met olijke ogen. ,,Ze deden vlak voor ons rekoefeningen. Ik zeg: Dirk, daar heb ik nou m’n leven al van gedroomd, dat jij voor m’n neus oefeningen doet. Hij moest lachen, en kwam even een praatje maken. Wat een aardige vent.”
Al snel komt het gesprek op hun hond Wijffie, een enorme teckel. ,,Het was wel gek. We trokken bij de training vanmorgen enorm veel bekijks. We hadden voor Wijffie een Oranje truitje gekocht, gewoon hier in Seefeld, met zo’n Holland embleem erop. Iedereen wilde hem op de foto zetten. Maar misschien kwam het ook door die Oranje bril, die heeft-ie normaal niet op hoor, alleen vandaag.”
Halve liter bier
We drinken nog een wijntje en ze vertellen honderduit over hun eerste lastige jaren in Oostenrijk. ,,We hadden een hotel, met een bar. Dan integreer je wel, maar zuipen die gasten. Als je de postbode om negen uur ’s ochtends een koffie aanbiedt, wil hij liever meteen een halve liter bier. En je moet meedrinken met je klanten. Nou we kieperden het onder de bar stiekem in de gootsteen, anders drink je jezelf dood.”
Dan komt het weer op de training van het Nederlands elftal. ,,Die Van der Vaart deed niet zo aardig, die liep gewoon door na de training, toch Suus? Dat viel ons nou tegen, ik dacht dat dat zo’n aardige jongen was.” Ik probeer het nog voor Van der Vaart op te nemen, maar dan komt Wijffie iets te vrolijk – en schuldbewust – aangekwispeld in zijn Oranje-truitje. Hij blijkt zijn behoefte gedaan te hebben op de tegels van de ontbijtzaal. Maar Rob en Anne-Marie kunnen er wel om lachen. ,,Je moet het leven een beetje leuk maken, het is van zichzelf allemaal al serieus genoeg. Ja toch?”