Waar ook ter wereld, Oranjefans vallen altijd op. En ze komen steevast met de mooiste verhalen thuis. Op OnsOranje.nl vertellen de vaste volgers van het Nederlands elftal over hun avonturen in en buiten de stadions.
Vriendschappelijk, kwalificatie, uit, thuis, een EK of WK. Voor de meeste fanatieke Oranjefans maakt het niet uit; zij zijn erbij. Tweewekelijks bloggen supporters op OnsOranje. Deze keer: Kim Hermus (31), die samen met haar trommelaar Michiel van Wijk altijd 'onze jongens' aanmoedigt.
,,Ik zag hem staan in een zomers oranjeshirt, met zijn trommel voor die menigte op dat plein. Hij oogde zo stoer en had een lekker ritme. Het was tijdens Nederland – Tsjechië op het EK 2004 in Portugal. Voor mij was het liefde op het eerste gezicht. Hij had al een vriendin, dus de vonk sloeg bij hem wat later over. Maar onze liefde is wel op de tribune opgebloeid.
Tegenwoordig gaan we samen naar alle wedstrijden, voorheen ging ik vaak met vriendinnen. Het is onze gezamenlijke hobby. Bij andere stellen zie je vaak dat de man de vrouw erbij heeft betrokken. Voor ons is het iets wat we beiden ook al heel graag deden voordat we elkaar kenden. Sinds de wedstrijd Oostenrijk tegen Nederland in 2002 (0-3, red.) heb ik geen wedstrijd meer gemist, afgezien van de oefenwedstrijden heel erg ver van huis.
Geen machocultuur
Als vrouw word ik trouwens met alle respect behandeld op de tribune. Er heerst helemaal geen machocultuur op de tribune bij wedstrijden van Oranje. Het is zo heerlijk om van het prachtige spel te genieten en veel te juichen. Neem nou de wedstrijd tegen Italië op het laatste EK. De wereldkampioen verslaan met prachtig voetbal. Het was mijn hoogtepunt tot nu toe.
Gelukkig kan ik het elke keer combineren met mijn werk. Tijdens het sollicitatiegesprek bij mijn huidige werkgever zei ik al dat als het Nederlands elftal speelt, ik niet aanwezig zou zijn. Dat vonden ze alleen maar mooi. Ik kan het nu elke keer goed inplannen. Zo vanzelfsprekend is dat natuurlijk niet. Zeker als het gaat om Zuid-Afrika. Ik ben dan wel vier weken weg.
Met trommel tussen bobo's
Toch zijn we er weer bij. Het is nog wel spannend met de kaartjes. Er is iets misgegaan met de creditcardbetaling. Vandaar dat we nog altijd geen kaarten hebben voor Nederland – Kameroen, de kwartfinale en de finale. Bij andere wedstrijden zitten we op de hoofdtribune. Met de trommel tussen de bobo's, ik moet nog maar zien of dat goed komt.
We gaan kamperen met een safaricamper. De tent staat dan op het dak van de auto. Zo trekken we van camping naar camping, misschien af en toe afgewisseld met een hotel. Ik ben niet heel bang voor de onveiligheid. Wel zullen we extra alert zijn en bijvoorbeeld niet alleen of dronken over straat gaan. Ik hoop natuurlijk dat we wereldkampioen worden, maar ik schat in dat we tot de kwartfinale komen. We zijn al twee jaar niet serieus getest, dus dan is het maar afwachten hoe we het op het allerhoogste niveau doen. Bovendien zijn we geen toernooivoetballers.”