Voor de vierde keer begaf Oranje zich woensdag op het Afrikaanse continent. Twee keer eerder ontmoette het de Tunesiërs (in 1994 voor het laatst) en in 1997 oefende het Nederlands elftal tegen Zuid-Afrika. Als alles meezit, kan Oranje het aantal wedstrijden op Afrikaanse bodem in 2010 flink opschroeven tijdens het WK in Zuid-Afrika. De ontmoeting in Tunesië stond dan ook volledig in het teken van de kwalificatie voor de mondiale eindstrijd.

Hoewel Van Marwijk met het oog op de eerstvolgende kwalificatie-interland tegen Schotland (28 maart) het liefst tegen een Britse tegenstander had geoefend, moest hij bij gebrek aan mogelijkheden om tegen een dergelijke opponent te spelen genoegen nemen met de nummer 41 van de FIFA-ranking. Maar ook tijdens die ‘generale’ kreeg de bondscoach van Oranje genoeg gelegenheid om zijn spelers voor het eerst in 2009 aan het werk te zien.

Ooijer aanvoerder

Ten opzichte van het oefenduel tegen Zweden – een kleine drie maanden geleden - was de opstelling van Oranje op een aantal posities gewijzigd. Deels was Van Marwijk daartoe genoodzaakt vanwege blessures (Van Bronckhorst), maar ook liet hij enkele spelers van Real Madrid merken dat hun weinige speelminuten bij de Koninklijke gevolgen hebben voor hun plek in Oranje. Zo begon reserveaanvoerder Rafael van der Vaart, net als ploeggenoot Klaas Jan Huntelaar, op de bank waardoor André Ooijer de captain van het Nederlands elftal was. Edson Braafheid maakte zijn debuut op de linksachterpositie.

In het voor ruim een kwart gevulde ‘Stade 7 Novembre’ zagen de 17.000 toeschouwers een matige eerste helft. Het Nederlands elftal had een overwicht, maar bezorgde de Tunesische keeper weinig kopzorgen.

Openingstreffer

Na rust liet Van Marwijk Oranje geleidelijk een metamorfose ondergaan. Eerst maakten Van der Vaart, Babel en Huntelaar halverwege hun opwachting, waarna Schaars en Mendes da Silva na een uur de controle op het middenveld overnamen. De entree van het AZ-duo viel gelijktijdig met een moment van vreugde voor Huntelaar. De geplaagde spits van Real Madrid deed een kwartier na zijn invalbeurt wat er van een spits wordt verwacht: scoren. Na goed terugleggen met het hoofd van Mathijsen schoot de aanvalsleider resoluut raak in het drukke zestienmetergebied: 0-1.

De vreugde van Oranjes treffer bleek van korte duur. Vijf minuten na Huntelaars geluksmoment, zijn elfde goal in negentien interlands, mocht tegenstander Saihi vrij uithalen. Met een flinke knal van buiten het Nederlandse strafschopgebied legde hij keeper Stekelenburg daarmee het zwijgen op: 1-1.

Debuut Van der Wiel

Na de gelijkmaker kreeg het Nederlands elftal nog verschillende kansen op de overwinning. Maar zowel Robben, Huntelaar als de jarige Van der Vaart konden de betere tweede helft van Oranje geen winnend vervolg geven. Het meest memorabele moment voor de statistieken was het debuut van Gregory van der Wiel in de slotminuten, waardoor de jonge Ajacied net als Braafheid na afloop zijn ‘haasje’ in ontvangst mocht nemen.

STATISTIEKEN:

Oefeninterland, Stade 7 Novembre (Tunis, Tunesië), 11.02.2009

Tunesië-Nederland 1-1 (0-0).

Scoreverloop: 61. Huntelaar 0-1, 66. Saihi 1-1.

Scheidsrechter: Essam Abdel Fattah (Egypte).

Geel: Demai, Ben Khalfallah, De Jong, Souissi, Tayeb, Jomaa.

Toeschouwers: 17.000.

Opstelling Tunesië: Kasraoui, Souissi, Jaïdi, Haggui, Jemal, Demai (46. Ben Yahia), Ragued, Saihi (76. Camus), Selliti (46. Belaid), Ben Khalfallah (61. Tayeb), Chermiti (46. Issam Jomaa).

Opstelling Nederland: Maarten Stekelenburg, John Heitinga (85. Gregory van der Wiel), André Ooijer, Joris Mathijsen, Edson Braafheid, Robin van Persie (46. Ryan Babel), Mark van Bommel (59. Stijn Schaars), Nigel de Jong (59. David Mendes da Silva), Wesley Sneijder (46. Rafael van der Vaart), Arjen Robben, Dirk Kuyt (46. Klaas Jan Huntelaar).