verslag ons oranje events

Leuk nieuws
Vrijdagmiddag 15 april kwam ik na een lange saaie schooldag thuis. Ik slingerde mijn tas in de hoek en wilde gelijk naar buiten gaan om met mijn vriendjes te voetballen toen mijn mama zei “ga maar even zitten schat, ik moet je iets vertellen”. “Weet je nog dat je een vraag hebt ingezonden voor de KNVB kidspersconferentie?, jouw vraag is uitgekozen en die mag je volgende week op 22 april aan de bondscoach gaan stellen! Ik schreeuwde heel hard en kon het niet geloven, DE bondscoach, die altijd op televisie is…. Ik rende naar buiten en vertelde het aan al mijn vriendjes.

Eindelijk zover
Na al honderd keer aan mijn moeder gevraagd te hebben of we al konden vertrekken was het zover. In mijn Nederlands Elftal tenue, en mijn haren in een kuif, ging ik naar Noordwijk. Eerst haalden we mijn neefje en mijn tante op. Toen we eindelijk de straat uitreden begon het te kriebelen in mijn buik. Ik was bang dat ik mijn vragen niet meer wist maar gelukkig had mama de vragen op een briefje geschreven. In de auto oefenden we de vragen voor de zekerheid nog even. Dit ging best goed.

Toen we in Noordwijk aankwamen zag ik al het Grand Hotel Huis ter Duin in de verte. Wat groot!! Het leek een beetje op de Tower of Terror dat is een attractie in Disneyland Parijs. Op de parkeerplaats stonden allemaal dure en grote auto’s. Ik was nieuwsgierig welke van de bondscoach was. Op de parkeerplaats was ook de cameraploeg van Disney XD. Zij hadden mij gevraagd of ik een stukje wilde opnemen met de voetbaldokter. Dit wilde ik natuurlijk wel. Eerst gingen we ons even opfrissen. Daarna naar buiten om het stukje op te nemen voor het programma Jonge Leeuwen. Dit ging heel erg goed. De voetbaldokter zei dat ik maar een andere vraag (zijn vraag)moest stellen maar dit wilde ik natuurlijk niet. Het was tenslotte mijn vraag die uitgekozen was!

Kids persconferentie
Bij een speciale balie kregen we perskaarten aan Oranje linten. Op de mijne stond mijn naam. We gingen de trap op naar boven en daar waren de Oranje leeuwen om ons welkom te heten. Dit was erg leuk en ze waren grappig. Ik ging ook met ze op de foto. Er was een voetbaltafel en er waren plastic ballen met een goaltje. We gingen gelijk voetballen. We werden erg verwend met eten, drinken en ijsjes. Er waren zelfs Bert van Marwijk gebakjes met gouden vorkjes!. De andere kinderen waren er toen ook.

Na een tijdje kwam er een mevrouw en toen mochten de kinderen die gewonnen hadden naar binnen. We gingen zitten achter een lange tafel bij ons naambordje en er kwam een meneer. Die meneer heet Kees Jansma. Hij ging vertellen wat we moesten doen. Ik zag camera’s en mensen met fototoestellen en later kwamen de vaders en moeders binnen. Zij gingen achter ons zitten. Niet lang hierna kwam de bondscoach binnen en ging de kids persconferentie beginnen.

Op televisie lijkt de bondscoach veel groter en strenger. Meneer Kees hielp ons met vragen stellen en dit was heel leuk. Toen ik aan de beurt was, was ik niet meer zo zenuwachtig. Het lukte om zonder te stotteren mijn vragen te stellen. De bondscoach beantwoordde de vragen heel goed. Toen ik de vraag stelde “stel u was mij, en u wilde profvoetballer worden hoe zou u dat dan doen?” gaf hij een heel mooi antwoord waar ik nog vaak aan terug zal denken. Als je ergens in geloofd dan heb je er ook alles voor over en dan gaat het ook lukken. De bondscoach kan net zoals ik niet tegen zijn verlies. Hij vond mijn vraag over wat zijn grootste nederlaag ooit was dan ook niet leuk. Hij haat verliezen en ik ook!

Toen alle kinderen hun vragen gesteld hadden was de kids persconferentie afgelopen. We kregen allemaal een mooie foto waarop de bondscoach zijn handtekening zette. Ik liet ook een handtekening op een Oranje teenslipper zetten die bewaar ik voor altijd.  Ook kregen we allemaal een tasje met spulletjes van de KNVB en ING. Hier was ik erg blij mee. We gingen ook nog allemaal op de foto. Ik mocht ook even op de stoel zitten achter de microfoon. Dit was heel bijzonder en raar omdat ik wist dat hier alleen de bondscoach mag zitten.

Naar huis
Ik vond het jammer dat het afgelopen was en dat we weer naar huis gingen. Omdat het vandaag een feestdag was stopte mama bij de Mc Donald’s en gingen we daar nog even iets eten om deze bijzondere dag af te sluiten. We raakten niet uitgepraat over deze belevenis. Mama kreeg steeds telefoontjes en sms’jes van familie en vrienden die de persconferentie live hadden gevolgd. Zij vonden dat ik het heel goed had gedaan en waren trots. Ik wil iedereen nog bedanken en ik zal deze mooie dag nooit meer vergeten!